atelier [March 03, 2021]
Biografie Iefke Molenstra

Biografie Iefke Molenstra

Iefke Molenstra wordt geboren in 1961 als jongste van drie in Antwerpen, waar ze haar jonge jaren doorbrengt in een sociale woonblok van Renaat Braem op het Kiel. Door haar zeer autoritaire vader, die hen alle contacten met de buitenwereld en spreken met derden verbood, wordt tekenen het middel om uiting te geven aan haar gevoelens.

Na een lang parcours van studies begint ze in 1982 aan een zevenjarige opleiding Schilderkunst aan de Academie Voor Schone Kunsten en het Hoger Instituut in Antwerpen. Ze wordt algauw als een waarachtige kunstenaar en vooral beloftevol schilder beschouwd. Haar werken getuigen van een jarenlang subjectiveringsproces, waar aspecten van machteloosheid, onwetendheid en onderdrukking samenkomen in het verrijkende grensgebied van abstracte en figuratieve kunst. Voor haar zeer actuele en doorleefde visie op de samenleving, de dramatische zeggingskracht en directe taal in een subtiel kleurgebruik en sobere schoonheid wordt ze regelmatig bekroond, onder meer met de Prijs Camille Huysmans.

Nadat ze in 1990 de stad verlaat om met het gezin in De Klinge te gaan wonen worden haar schilderijen lichter en helderder van kleur. Het Waaslandse landschap en ook haar vrouw-zijn beginnen een steeds grotere rol te spelen. Molenstra begint regelmatig tentoon te stellen. Ze geeft zich graag ten volle over aan lesgeven en workshops, en zowel in binnen- als buitenland. Midden jaren 90 ontwikkelt ze een eigen techniek waarbij werken op papier worden geïmpregneerd met bijenwas. Het wordt een manier om de vele gedachten en vertellingen in verschillende lagen over elkaar te leggen. De was zorgt voor een zachte transparante huid, waar beelden afhankelijk van hun licht-donker contrast zichtbaar op worden. Ze maakt voornamelijk gebruik van materialen die een matte en opake structuur geven aan het werk, zoals de koude wastechniek cera colla, temperas of mixed media.

De kunstenares blijft zich geroepen voelen om een schakel te zijn voor wie meer wil zien dan alleen kijken. De onderwerpen zijn minder sociaal geëngageerd geworden maar belichten de wereld vanuit de vele bedenkingen en zorgen die we ons moeten maken over de relatie en het welzijn van onze Aarde. Molenstra schaamt zich over het feit dat onze dunne kwetsbare waarden, de vriendschappen en geluk dat de natuur in al zijn aspecten ons kan geven, voortdurend uit hun evenwicht worden gebracht door de mens die meer neemt dan nodig is. In kleurrijke schilderijen worden zachte goedaardige elementen tegenover schreeuwerige en vijandige vormen met elkaar geconfronteerd.

Maar wie naar een samenhang van kleur of systeem zoekt in haar werken zal er nauwelijks een vinden. Het is juist de aanwezigheid van haar karakteriële wisselvalligheden die de rijkdom zijn  doorheen het oeuvre van Molenstra, en iedere stemming anders inkleuren.